Ραντεβού τον Σεπτέμβριο!!!!!!!!!

(Ήχος ανάρτησης:   Δυτικές συνοικίες - Καλοκαιρινά ραντεβού  )

Η Ροζαλία και τα φασολάκια....

Ένα e-mail: συγνώμη για την απώλειά σου.
Μια απάντηση: τώρα που έχω χρόνο, να τα πούμε απο κοντά.
Μια συνάντηση στη Ροζαλία.

Δύο Δίδυμοι
μεζέδες
κρασί
γέλια
κουβέντα λες και γνωριζόμαστε χρόνια.

Τηλεφώνημα στη Θεσσαλονίκη
διαφωνία για την μπουγάτσα με τυρί
τα κίτρινα τυριά που λέγονται κασέρι
τα φασολάκια που παραλίγο να καούν.

Ένα ευχαριστώ
το ένιωσα, το είπα, end of story.

Μια κούπα που βγήκε επιτέλους απο το βάθος του ντουλαπιού...

Και ένα καινούργιο φως που μπήκε στη ζωή μου!!!

(Ήχος της ανάρτησης: Ο Άμλετ της Σελήνης - Χρίστος Θηβαίος )

Επέτειος? Επέτειος...

Πριν απο ένα χρόνο ακριβώς ξεκίνησα να πάω σε ταξίδι που δεν ήθελα να κάνω

σε ένα γάμο που δε με ενδιέφερε να παραβρεθώ

με ανθρώπους που δεν ήθελα να γνωρίσω

σε μια πόλη που δε μου άρεσε ποτέ

με έναν άνθρωπο που μόνο τη σύγχυσή του είχε να μου προσφέρει...

Πριν απο ένα χρόνο ακριβώς

κάπου στη Θεσσαλία έβρεχε

όπως βρέχει και σήμερα στην Αθήνα.

Πριν απο ένα χρόνο

καθόσουν απέναντί μου και με κοιτούσες

κάποτε με απορία

κάποτε προστατευτικά

άλλοτε περιεργαστικά...

Στο τραπέζι του γάμου κάθησες δίπλα μου

έσκυψες και μου είπες:

Είσαι καλά?

Σου είπα:

Πάρε με να φύγουμε, δεν αντέχω άλλο.

Έσκυψες, γέμισες το ποτήρι μου κρασί και μου ψιθύρισες:

Δε μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ το θέλω αλλά ξέρουμε και οι δύο πως δε γίνεται. Έλα, χαμογέλασε λίγο σε παρακαλώ...

Ξαναμιλήσαμε μετά απο 4 μήνες

και απο τότε μιλάμε κάθε μέρα.

Κάθε φορά που έρχομαι Λάρισα κάνουμε ατελείωτες βόλτες

τρώμε σε μικρά κουτουκάκια

και πίνουμε κρασί.

Κάθε φορά που έρχεσαι Αθήνα

κάνουμε βόλτες στο Μοναστηράκι

και τρώμε γλυκά σοκολάτα στην Παλιά Αγορά...

Το απόγευμα μου τηλεφώνησες να γιορτάσουμε τον πρώτο χρόνο γνωριμίας μας

να μιλήσουμε για το Σ-Κ που πέρασε

και να πούμε τα δικά μας.

Για πρώτη φορά μου είπες πως με είχες δει να κλαίω στην παραλία εκείνο το βράδυ

και πως ακόμα βρίζεις τον εαυτό σου που δε με πήρες να φύγουμε.

Πριν απο ένα χρόνο που έκανα ένα ταξίδι που δεν ήθελα να κάνω

σε ένα γάμο που δε με ενδιέφερε να παραβρεθώ

με ανθρώπους που δεν ήθελα να γνωρίσω

σε μια πόλη που δε μου άρεσε ποτέ

με έναν άνθρωπο που μόνο τη σύγχυσή του είχε να μου προσφέρει

γνώρισα έναν απο τους καλύτερους φίλους που έχω σήμερα...

(Ήχο ανάρτησης: Painted on my heart - The Cult το αγαπημένο σου τραγούδι)

Στου Ιούνη τις 9...

Αλλαγή χρόνου με τη Μαρία στο σπίτι
τη φιλοξενώ εδώ και μέρες που ήρθε απο Αγγλία
ραδιοφωνικές ευχές απο τον αγαπημένο μου παραγωγό
κρασί
τηλέφωνα
διαδικτυακά μηνύματα.

Φαγητό με τους δυο κολλητούς μου
Χάρης και Πάνος
Κρασοπουλιό του Κόκκορα το αγαπημένο μου μέρος

και φυσικά ανατολίτικα γλυκά στα Σερμπέτια
η πιο γλυκιά αμαρτία της ζωής μου

Συναυλία Σωκράτη Μάλαμα το βράδυ
παρέα
φίλοι
χαμόγελα
κεράσματα
δώρα

Με τη Μαρία
τη Σοφία
το Σπύρο
τη Μαρίνα
τον Παναγιώτη και φεύγοντας
το Βασίλη και την Αναστασία

Απορία: αν ξέρει κάποιος ας μου πει πως και γιατί η Δήμητρα Ματσούκα βρέθηκε να τραγουδάει με το Σωκράτη Μάλαμα, ας πει και σε εμένα....

Μεταμεσονύχτιο φαγητό στη Λαδόκολλα στη Δάφνη

με τη Μαρία και τον Παναγιώτη

και ύπνος κάπου τα χαράματα.

34 και κάτι ώρες...

δε μου φαίνονται λένε
δε τα νιώθω λέω
συναισθηματικά ακόμα παιδί
η ταυτότητά μου επιμένει

(Ήχος ανάρτησης: Σωκράτης Μάλαμας-Τα ξωτικά )

33

Είναι λίγο αστείο και χαζό αλλά να, εγω 33 δε νιώθω

20 μπορεί

Καμία φορά και 90,

αλλά 33 με τίποτα

Ένα είναι σίγουρο, ο χρόνος περνάει γρήγορα όταν είσαι χαρούμενος και σέρνεται όταν κάτι κακό συμβαίνει...

Α ρε Einstein με τις θεωρίες σου περί σχετικότητας....