ΗΧΟΣ


MusicPlaylistView Profile
Create a playlist at MixPod.com

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Σταλίτσα γέλιο...

Ψάχνει μέρες να βρεί τρόπο να πει όσα έγιναν.
Να τους δώσει τη σημασία που τους πρέπει
να μη το κάνει πολύ ανάλαφρο
αλλά ούτε και υστερικά λυπητερό.

Πάντα πρόσεχε σε θέματα τέτοια
την έχει "πατήσει" μια φορά στα 24
δεν ήθελε να το περάσει ξανά.
Μια απροσεξία είναι όλα
μια στιγμή αμυαλοσύνης (υπάρχει άραγε αυτή η λέξη;)
Και να ξανά το ίδιο
μόνο που τώρα ήταν διαφορετικά.
Με έναν άνθρωπο που την αγαπούσε και το είχε αποδείξει 
την πρόσεχε
ήθελε και να την ακολουθήσει όπου πάει.

7, 8, 9, 10 μέρες
και οι δυο κόκκινες γραμμούλες εμφανίστηκαν
δεν ήξερε πως να αντιδράσει
έτρεξε στο νοσοκομείο για επαλήθευση
τι καλά να έχει φίλους μικροβιολόγους σε εφημερία.

Ήταν.
Ήταν!!!
Την επόμενη η πρώτη επίσκεψη στο γιατρό.
Το θέλεις;
Το θέλω!
(πάντα ήθελε, απλώς όχι ακόμα
με κάποιον άλλο είχε ονειρευτεί να κάνει παιδιά
μα είχαν χωρίσει)
Εκείνος δίπλα της σε όλα.
Συνεχώς.
Το τσιγάρο κομμένο μαχαίρι
σωστή διατροφή
ύπνος
Δεν είναι αρρώστια
εγκυμοσύνη είναι
να χαμογελάς!!!!

Δε το είπαν σε κανένα
ήθελαν χρόνο να το ζήσουν οι δυο τους πρώτα.

Έκαναν σχέδια
ήθελαν να περάσουν οι μέρες και να το πουν στους δικούς τους.

Τα δικά της σγουρά μαλλιά
τα δικά του μεγάλα καστανά μάτια
τη δική της αγκαλιά
το δικό του μεγαλειό ψυχής.

Στη δουλειά ούτε κουβέντα
έκανε τα πάντα όπως πριν.
Μετακόμισαν κοντά στη θάλασσα για το καλοκαίρι, να μπορούν να έχουν καθαρό αέρα και ηρεμία.
Σταμάτησαν οι βόλτες με τη μηχανή, 
μόνο με αυτοκίνητο επέμενε εκείνος.

Ένα πρωί ξύπνησε ουρλιάζοντας 
ηρέμησε καρδούλα μου ένα κακό όνειρο ήταν
κάτι κακό θα συμβεί, στο λέω...
Δυο μέρες μετά απέβαλε.

Τώρα τον κοιτάζει και θυμώνει
το ξέρει πως δε φταίει εκείνος
μια φυσιολογική ανωμαλία είπε ο γιατρός, είστε νέοι ακόμα και υπάρχει καιρός.

Θυμάται ένα πρωί που ξύπνησε στο Sunderland χαρούμενη γιατί είχε δει τη μαμά της χαρούμενη σε όνειρο. Ανέμελες εποχές.
Τώρα όλα μοιάζουν πολύ grown up.
Τώρα όλα μοιάζουν διαφορετικά.
Τώρα αγγίζει την κοιλιά της και είναι άδεια.
Τώρα θέλει χρόνο να γίνει πάλι εκείνη παιδί.

Να τρέξει στη βροχή που τόσο αγαπά.
Να πιεί όλα τα ποτά που υπάρχουν στο bar.
Να χορέψει ξέφρενα.
Να μη σκέφτεται.
Να αγαπήσει ξανά.

Σκέφτεται τον άνθρωπο που κάποτε την πλήγωσε 
περιέργο αλλά θέλει να του τα πει όλα αυτά
εκείνος ήταν κάποτε φίλος της και τη συμβούλευε 
της λείπει αυτό.

Στο αυτοκίνητο βρήκε κάτι cd από τις διακοπές τους στην Κρήτη
κολλημένα ακούει το τραγούδι αυτό...

Όλα χαμένα τα νιώθει
χαμένος χρόνος
χαμένες ζωές
χαμένα συναισθήματα.
Κάποτε της είπαν πως είναι δυνατή και εκείνη ακόμα και σήμερα μέσα της φωνάζει: Κάνετε λάθος, όλοι κάνετε λάθος

Και δυστυχώς δε ξέρει και να σφυρίζει...

30 σχόλια:

Takis X είπε...

ετσι είναι..οταν ο ανθρωπος κάνει σχέδια ο θεός γελάει...

ωραία ιστορία πάντως,οι γυναίκες φίλες σου θα την λατρέψουν...

IonnKorr είπε...

"Και δυστυχώς δε ξέρει και να σφυρίζει."

Όντως αυτό είναι το τραγικότερο στην ιστορία.

Αν ήξερε τότε όλα θα ήταν πολύ πιο εύκολα.

Μικρές ανάσες είπε...

@ Takis X

Ίσως... για την ώρα οι 2 γυναίκες φίλες που τη ξέρουν, απλώς προσπαθούν να είναι δίπλα στη φίλη τους...

Καλό ξημέρωμα!!!

Μικρές ανάσες είπε...

@ IonnKorr

Αναφέρεται στο τραγούδι το σφύριγμα...

Τι να σου πω, εγώ όλη την ιστορία, τραγική τη βρίσκω...

Dimitris A. είπε...

Αχ, ρε κοριτσάκι...

Μικρές ανάσες είπε...

@ Dimitris A.

Αχ...

Roadartist είπε...

....

mariposa είπε...

δεν καταλαβα πολλα..αλλα δεν εχει σημασια, κραταω μονο αυτο που θελω..εχεις συντροφο και φιλες που ειναι διπλα σου...να σαι καλα...

Ναύτης είπε...

ναι, δύσκολο...
όμως...
τη μοναξια του παληκαριου την έχει κάποιος αναλογιστει;
θα γράψω ένα για την άλλη πλευρα...

τις καλημέρες μου κι ας μελαγχόλησα...

:)

Velvet2 είπε...

με καποιον
αλλον
ειχ...
ερωτευτει
να καν...
παιδια

Να μην σκεφτεται
Να αγαπησει
ξανα

Θα παω για βουτιες
το απογευμα
θα σφυριξω
μέσα από την θαλασσα

φ...

IonnKorr είπε...

Αμάν βρε Ανάσα

δεν τόπιασες το νόημα.

Εννοώ, όποιος ξέρει "να σφυρίζει" (στην ζωή) ξεπερνάει τα δύσκολα προβλήματά του πολύ πιο εύκολα.

Η λέξη "σφυρίζει" με την έννοια του να μην παίρνει κανείς τα βάσανά του, τις κακοτυχίες και τις ατυχίες επί πόνου και να προχωρά μπροστά ανοίγοντας νέους φωτεινούς διαδρόμους στην μουντή πραγματικότητα.

mamma είπε...

Την πρώτη φορά που διακόπηκε εγκυμοσύνη μου φορούσα μαύρα για τρεις μήνες. Τι να κάνουμε, είναι ένα μικρός θάνατος.

Κουράγιο
και πίστεψέ με
όλα ξεχνιούνται
κι όλα γίνονται
:)

Ένα χάδι σου στέλνω.

nikos είπε...

Θα μπορούσε κανείς να πει τόσα, και για εκείνη και για εκείνον. Μα, για την ώρα μάλλον χρειάζεται ηρεμία, να μην κάνει βιαστικές κινήσεις, να ξαναβρεί τις τόσο πολλές και όλα θα βρουν τη θέση τους. Κι όταν με το καλό αργότερα θα καταφέρει να κάνει το πρώτο της παιδάκι θα ξεχαστούν όλα. Θα της τα πεις; Θα της πεις να προσέχει τον εαυτό της; ;)

Αγκαλιά μεγάλη

Μικρές ανάσες είπε...

@ Roadartist

Δεν είναι περίεργο που όταν κάτι μας στεναχωρεί, το μυαλό ανατρέχει στην τελευταία πραγματικά ξένοιαστη στιγμή μας;;;

Μικρές ανάσες είπε...

@ mariposa

Ο καιρός θα το δείξει κοριτσάκι μου, μόνο ο καιρός...

Μικρές ανάσες είπε...

@ Ναύτης

Χωρίς να θέλω να φανώ φεμινίστρια, γιατί δεν είμαι, δεν ήμουν ποτέ, θα σου πω το εξής: για εναν άντρα το παιδί είναι μια ιδέα μέχρι τη στιγμή που θα το πιάσει στα χέρια του. Για μια γυναίκα είναι το ίδιο της το σώμα.

Η μοναξιά και η όποια χαρά είναι και για τους δυο πάντως.

Μικρές ανάσες είπε...

@ Velvet2

Πολλά!!!

Μικρές ανάσες είπε...

@ IonnKorr

Ήταν μια ώρα περασμένη και δύσκολη η χθεσινή...

Έχεις απόλυτο δίκαιο όμως, στη ζωή λίγοι ξέρουν να σφυρίζουν πραγματικά νομίζω...

Μικρές ανάσες είπε...

@ mamma

Κάθε αρχή και δύσκολη, πόσο μάλλον αυτή...

Φιλί!

Μικρές ανάσες είπε...

@ nikos

Θα προσέχω...

Αγαπημένες οι αγκαλιές....

Roadartist είπε...

Έτσι γίνεται πάντα.. Και συνεχίζουμε.. και απορούμε μερικές φορές πως γίνεται να συνεχίζουμε..
και εκτιμάμε αυτούς που έχουμε δίπλα μας.. Φιλάκι, πολύ καλό σκ να έχεις..

#lockheart# είπε...

ουτε εγω ξερω να σφυριζω...ακομα..

τη γλυκια μου καλησπερα...

Μικρές ανάσες είπε...

@ Roadartist

Νιώθω την κούραση όλου του κόσμου επάνω μου... και αυτό ακόμα δε ξέρω πως να το παλέψω...

Καλό Σαββατοκύριακο γλυκό μου!

Μικρές ανάσες είπε...

@ #lockheart#

Αναρωτιέμαι... αυτό το σφύριγμα μαθαίνεται ή το έχει κάποιος έμφυτο;;;

Καλησπέρα!

roundel είπε...

Λοιπόν αυτό το σφύριγμα μαθαίνεται...
Δε θέλω να σου πω πολλά απλά ότι είμαι εδώ για ότι θελήσεις...
Οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες με πολλές σκέψεις ίσως και κλάματα έτσι στο πουθενά. Δύσκολη φάση θέλει δύναμη τώρα αλλά θα τη βρεις είναι νωρίς ακόμα...
Υ.Γ.Ότι θέλεις θα χαρώ να μου στείλεις μαιλ :)

Μικρές ανάσες είπε...

@ roundel

Είναι φορές που μια λέξη όπως το ευχαριστώ δε λέει ακριβώς αυτό που νιώθω αλλά αφού δεν έχω άλλη, σε ευχαριστώ, όχι για αυτό που έκανες αλλά για την πρόθεση αυτή είναι που μετράει.

Είναι περίεργες οι μέρες, ούτε να μιλήσω θέλω, ούτε να κλάψω θέλω. Να βρω λόγους να γελάσω θέλω, να κοιμάμαι θέλω, να συνεχίσω θέλω. Έχω μάθει πια πως πολλά γιατί δεν έχουν ένα διότι να τα συνοδεύει, απλώς τα δέχεσαι.

Ευτυχώς ο φίλος μου πρέπει να λείπει λόγω δουλειάς απο Ελλάδα, οπότε θα βρω το δικό μου χρόνο να αντιδράσω. Για την ώρα, ξεσπάω στο σπίτι που λαμπίκο το έχω κάνει!!!

Φιλί μεγάλο!!!

Ναύτης είπε...

χμ...
πόσο ανόητος είμαι...
συγχώρεσέ με ε...


:)

Μικρές ανάσες είπε...

@ Ναύτης

Φιλί!!!

Από μικρό κι από τρελό είπε...

με αγγιξε πολυ πολυ αυτο το κειμενο...........


:*

Μικρές ανάσες είπε...

@ Από μικρό κι από τρελό

Δε ξέρω αν πρέπει να σου ζητήσω συγγνώμη ή να σου πω ευχαριστώ...

Μάλλον και τα δύο.

Και ένα καλωσήρθες!!!